"Kenjutsu mu çalışıyorsun, kendo mu?" — bu soruyu duymayan kenjutsu pratisyeni yoktur. İkisi de kılıç sanatı, ikisi de Japon kökenli, ama amaçları ve araçları kökten farklı.
İki farklı hedef
Kendo, 20. yüzyılda spor olarak standartlaştırılmış bir disiplindir: bambu kılıç (shinai), koruyucu ekipman (bogu), sayılan vuruşlar ve karşılıklı serbest çalışma (jigeiko) üzerine kuruludur. Amaç, güvenli bir çerçevede rakibi "yenmek".
Kenjutsu ise Edo öncesi dönemden kalma koryu okullarının (Itto-ryu, Yagyu Shinkage-ryu, Katori Shinto-ryu gibi onlarca farklı gelenek) genel adıdır — gerçek savaş alanı için geliştirilmiş, kılıcın (bokken veya gerçek kılıç) doğrudan kullanıldığı, çoğunlukla önceden belirlenmiş kata'lar üzerinden aktarılan bir sistemdir. Serbest dövüş neredeyse hiç yoktur; her hareketin bir öncekiyle ve sonrakiyle kesin bir ilişkisi vardır.
Neden kata, serbest çalışma değil
Gerçek bir kılıçla (veya onun ağırlığını taklit eden bir bokkenle) serbest dövüş yapmak güvenli değildir — bu yüzden kenjutsu, bilgiyi kata aracılığıyla aktarır. Kata, ezberlenmiş bir koreografi gibi görünse de aslında iki tarafın (kılıç tutan taraflardan biri genelde "kazanan" rolündedir) belirli bir mesafe, zamanlama ve niyet senaryosunu güvenli bir çerçevede tekrar tekrar çalışmasıdır. Tekrar sayısı arttıkça, kata'nın "koreografi" hissi kaybolur ve gerçek bir karşılaşmanın refleksine dönüşür.
Kenjutsu'da rakip çoğu zaman hayalidir — ama niyetiniz gerçek olmalı. Sahte bir kesiş, kata'yı da sahteleştirir.
Solo çalışma önerisi
- Suburi (tek başına kesiş tekrarı) kenjutsu'nun temelidir: her kesişte maai (mesafe) hayal edin — hayali rakip her zaman doğru mesafede olmalı
- Zanshin'i (kesiş sonrası tetikte kalma duruşu) ihmal etmeyin; kesiş bitince gevşemek, koryu geleneklerinde en sık eleştirilen hatadır
- Kata'nın adımlarını hızlandırmadan önce, her adımın "neden" o yönde olduğunu (hangi saldırıya karşılık geldiğini) anlamaya çalışın — anlamadan hızlandırılan kata, sadece hatayı hızlandırır
Bir dojo veya eğitmen bulmak kenjutsu için özellikle önemlidir — çoğu koryu, kata'ların doğru aktarımı için canlı bir öğretmen ister. Ama temel suburi ve duruş çalışması, bir bokken ve iki metrekarelik bir alanla her gün tek başına da ilerletilebilir.